Wydawnictwo Karakter i Pardon, To Tu zapraszają na warszawską premierę książki Julii Fiedorczuk „i”. Rozmowę z autorką poprowadzi Katarzyna Kasia.

 Info:
Data: Środa, 7.10.2026
 Start: 18:00
 Wstęp wolny
 Adres: Pardon, To Tu; Aleja Armii Ludowej 14; 00-637 Warszawa

Napisana z rozmachem i ogromną wrażliwością książka jest próbą przyjrzenia się poezji jako pewnemu sposobowi przeżywania świata i bycia w świecie, przy czym poetyckość jest tu rozumiana szeroko – jako pewien aspekt ludzkich praktyk komunikacyjnych.

Czerpiąc ze swojego czytelniczego, pisarskiego i tłumackiego doświadczenia, a także z rozległej wiedzy na temat kultur świata, psychoanalizy i neurobiologii, autorka dowodzi, że poezja nie jest czymś oddzielonym od ciała, zmysłowości i Ziemi. Przeciwnie, bywa narzędziem, które pozwala nam zakorzenić się w rzeczywistości i odnaleźć na nowo jako istoty czujące. Ma wywrotowy i emancypacyjny potencjał – daje odpór praktykom utowarowienia uwagi, pogłębia naszą zdolność percepcji.

Podążając tropem refleksji, skojarzeń i lektur autorki, dowiemy się wiele o literaturze, a jeszcze więcej o nas samych. Przeczytamy na przykład o relacji, która zachodzi między „sposobem bycia w języku” i „sposobem bycia w świecie”; o tym, co traciliśmy w toku ewolucji naturo-kulturowej, i o tym, jaki ślad w naszych mózgach odcisnęło pismo; o tym, jak można słyszeć skórą, i o tym, że skład chemiczny naszych łez zmienia się w zależności od powodu, dla którego płaczemy. Poznamy pożytki, jakie z poezji czerpią ludzie funkcjonujący w warunkach wojennych. Julia Fiedorczuk hojnie dzieli się z nami wiedzą i intymnym przeżywaniem świata. Jej zadziorny, osobny, z ducha weinbergerowski i zarazem dyskretnie polityczny esej daje nadzieję na to, że póki mamy poezję i zamiast „albo, albo” możemy jeszcze wybrać „i”, nie wszystko jest stracone.

O AUTORCE

Pisarka, poetka, tłumaczka i wykładowczyni na Uniwersytecie Warszawskim. W swojej twórczości bada relacje między ludźmi a ich planetarnym środowiskiem i podkreśla światotwórczą siłę literatury. Opublikowała zbiory opowiadań i powieści, między innymi „Pod słońcem” (2020) i „Dom Oriona” (2023), a także sześć tomów wierszy, z których ostatni to „Glif” (2024). Jest również autorką książek eseistycznych (m. in. „Cyborg w ogrodzie: wprowadzenie do ekokrytyki”) i licznych tekstów w prasie popularnej i popularnonaukowej. Nominowana do Nagrody NIKE (2016), Nagrody Literackiej m. st. Warszawy (2021) i – dwukrotnie – do Nagrody im. Juliana Tuwima za całokształt twórczości (2020, 2023), laureatka Nagrody im. Wisławy Szymborskiej za tom „Psalmy” (2018). „Oxygen”, wybór jej wierszy w przekładzie Billa Johnstona, znalazł się na liście książek nominowanych do National Translation Award w Stanach Zjednoczonych (2016). Występowała na wielu międzynarodowych festiwalach literackich w Polsce i na świecie. Jej teksty doczekały się przekładów na ponad dwadzieścia języków, w tym na angielski, niemiecki, hiszpański, szwedzki, serbski, ukraiński i bułgarski.